De personages van De Magische Woudvrienden dienden zich bijna vanzelf aan. Terwijl ik schreef, zag ik ze voor me…hoe ze lopen , kijken, lachen, en soms twijfelen. Ze zijn niet perfect…en juist daardoor herkenbaar.
Voor mij zijn het geen “figuurtjes” maar vrienden die een verhaal te vertellen hebben.